Dark Remains

Old school death metal zit duidelijk weer in de lift met nieuwe releases van Asphyx en consorten. Of Dark Remains op deze opleving mee zal liften is maar af te wachten. Deze alweer derde release van deze mannen is vooral leuk en er is weinig mis mee, maar voor echt vuurwerk moet je hier niet te zijn.

Het is vooral death metal in de simplistische, groovende, swingende stijl, oftewel headbangvoer. Niks agressie, maar gewoon met z’n allen gezellig inhaken met die hap. En laat dit nou net zijn wat Dark Remains pretendeert, (vooral) niets meer, maar ook niets minder (en dit laatste komt zo uit de bijgeleverde biografie). Het gros van het materiaal is mid-tempo en als ze snel spelen dan speelt de drummer zeker geen blastbeats (want dat deden ze vroeger ook niet?), en als het langzaam gaat dan gaat het in een slepend tempo. Wat zeker een minpunt is, is de nogal eenvoudige productie, met een nogal dominante snaredrum.

Er wordt terecht gerefereerd aan bands als Eternal Solstice en Mourning (leden van deze band stonden dan ook aan de basis van Dark Remains) maar het geheel klinkt duidelijk wat meer Amerikaans georiënteerd, al is dat op dit album wat minder dan op voorgaand werk van deze band. En natuurlijk Warmaster, want het is toch ook een beetje een inteelt gebeuren aan het worden is, zo daar in Gouda (en bij deze meteen een vraagje: inteelt met voormalige Sempiternal Deathreign leden (ook Gouda) behoort zeker niet tot de mogelijkheden…) En zo zou je Dark Remains dus kunnen omschrijven, niet zo goed als Eternal Solstice en Mourning (waarvan het nummer Demon’s Dance nog even voorbij komt) maar (naar mijn mening) beter dan Warmaster.

Met een betere productie en een scherper randje aan de muziek kan Dark Remains zeker wel vet overkomen, nu is het toch net wat te dertien in een dozijn wat ik hier hoor. Als Dark Remains wat meer nummers als Hatred’s Glory (wat net wat vlotter in elkaar zit) neer zou pennen zou het allemaal net wat leuker zijn. Het neveneffect wat ze nu teweeg hebben gebracht is dat van de bovengenoemde bands de platen weer eens uit de kast zijn gehaald en deze met veel plezier zijn afgespeeld.

Om een cijfer aan deze release te geven is dus best moeilijk. Het is duidelijk dat deze oudgedienden vooral geen pretenties hebben om wat toe te voegen aan de metal scène, terwijl het ondanks zijn beperkingen toch best een lekkere plaat is geworden om zo eens te beluisteren. Ik zag op de band’s Myspace dat ze binnenkort spelen in Soos Plock te Volkel (die de laatste tijd ook weer behoorlijk aan het programmeren zijn). Ik ga er denk ik toch maar eens een avondje aan wagen, ik ben dan ook vooral benieuwd hoe deze nummers live overkomen.

Lees meer: reviews