Stridsmenn

Op twee gastmuzikanten na is Stridsmenn het éénmansproject van Arnjeir, een Noor die al eerder het black metal slagveld betrad met de projecten Borgarholt en Austkrigar. De drie nummers Saar, Blodvatn en Dod zijn zelfs oude Austkrigar nummers van een demo uit 2005. Northern Silence zag wel brood in zijn werk en ongelijk kan ik het label niet geven.

Stridsmenn is gelukkig van de oude stempel en opereert in de stijl van het eerste werk van Dimmu Borgir en Ancient waarbij de synthesizers enkel als sfeertoevoeging dienen. Ze staan dus achteraan in de mix en moeten het onderspit delven ten opzichte van de gruizige gitaarpartijen waar de Noorse school begin jaren negentig groot mee is geworden. Arnjeir schrijft lekkere melodielijnen, heeft een rauwe strot maar blijft helaas te vaak in de midtempo regionen hangen. Nummers als Sortsorg Vinters Skjebne zijn toch net wat te eenvormig om echt te blijven hangen bij de luisteraar.

Onder de streep blijft authentieke Noorse Black Metal over die op alle vlakken de oorlog verliest met de oude helden. Op basis van sfeer, inmenging van distortionloze gitaartokkelpartijen, lage Noorse mannenvocalen (in Dod werkt dit goed) en het feit dat deze stijl niet vaak meer gespeeld wordt verdiend Stridsmenn toch een ruime voldoende.

Lees meer: reviews