Onslaught

Krap twee jaar na de release van de live-dvd Live Polish Assault 2007 komt Onslaught met een gloednieuw live album. Het lijkt misschien een beetje overdaad, maar Live Damnation heeft wel degelijk een meerwaarde ten opzichte van de dvd. Ten eerste staan er meer nummers op van hun uitstekende comebackalbum Killing Peace, dat toen Polish Assault opgenomen werd nog niet uit was, en ten tweede is met name het drumgeluid een stuk beter dan op de dvd.

Daarnaast is Live Damnation het eerste album waarop nieuwe leadgitarist Andy Rosser-Davies te horen is. Rosser-Davies heeft een wat agressiever stijl dan zijn voorganger Alan Jordan en hoewel ik die ook te gek vond, past Rosser-Davies net iets beter bij de totaalsound van het Britse thrashkwintet. Zijn rhythmspel sluit naadloos aan op dat van Nige Rockett en dat zorgt voor een heerlijke gitaarmuur.

De nummers op Live Damnation zijn vrijwel allemaal afkomstig van de undergroundklassieker The Force (zoals een heerlijk groovende versie van Metal Forces) en het meest recente Killing Peace (zoals het geniale Destroyer Of Worlds). Alleen afsluiter Power From Hell komt van een ander album (met dezelfde naam overigens). Sy Keeler is lekker bij stem en voor een thrashliefhebber is het gewoon een uitstekend live album.

Mijn enige kritiek zou zijn dat het album met 42 minuten wel erg aan de korte kant is, maar daar staat wel tegenover dat Onslaught die tijd optimaal benut. Geen onnodig lange intro’s (Let There Be Death begint bijvoorbeeld meteen met het snelle stuk) en Keeler houdt zijn praatjes tussen de nummers door kort en krachtig. Natuurlijk was het te gek geweest als er een half uur meer aan thrash op stond, maar in het kader van kwaliteit boven kwantiteit is dat nauwelijks echt een probleem.

Onslaught is goed bezig. In augustus zijn ze echt live aan het werk te zien op het Alcatraz Metal Festival in België en Live Damnation is waarschijnlijk een goed voorproefje voor wat daar te horen zal zijn. Hopelijk is de volgende release van de Britten een te gek nieuw studioalbum, maar tot die tijd zijn de liefhebbers van goede thrash hier wel weer even zoet mee.

Lees meer: reviews