Ralph Roelvink – Programmeur voor 24 uur per dag

Ralph: “Overdag ben ik vooral bezig met bellen en mailen. Over het algemeen begin ik wel redelijk op tijd met boeken. Dat is voor programmeurs niet standaard, maar ik heb veel werk, dus ik moet wel als ik alles af wil krijgen. Daarnaast is het ook zo dat als ik thuis zit, dat ik dan toch maar weer aan het werk ga. Dit is toch een soort 24-uurs baan. Een leuke aanbieding vanuit Amerika kan ook ’s avonds binnenkomen en als ik het dan uitstel tot de volgende morgen, kan het bandje alweer weg zijn.”

“Ik zie mijn mail ook binnenkomen op mijn Blackberry. Mensen zeggen wel eens, dat is verschrikkelijk, altijd bereikbaar zijn, maar het geeft me rust. Ik antwoord lang niet overal op. Het meeste is gewoon ter kennisgeving. Ik hoef zo niet constant op zoek naar een computer om belangrijke dingen niet te missen als ik onderweg ben. “

“Genetic Wisdom was een afsplitsing van onder anderen Pestilence en Sacrosanct. We hebben met dat bandje vrij snel een deal getekend en twee platen opgenomen. We hebben flink getourd. Ik heb overal mogen spelen tot Paradiso aan toe. Dat zijn dingen die je nooit meer vergeet. Ik was toen net twintig. Toen wist ik het gewoon zeker. Dit is het. Hier moest ik mee door. Hier moest ik mee te maken blijven houden. Doordat ik een beetje de vertegenwoordiger van de band was, heb ik veel contacten opgedaan in die tijd. Door zo´n band leer je het circuit heel snel goed kennen.”

“ Dat was in 2005. Ik kon het bijna niet geloven. Dynamo Open Air in Hellendoorn. Ik dacht, we moeten een pre-party organiseren. Ik kwam al vaak in Lantaarn als er Metal speelde en ik kende de eigenaar. Ook André Verhuysen, de organisator van Dynamo kende ik goed. Hij was ooit ook betrokken bij Genetic Wisdom. Ik heb hem gebeld en hem het idee voorgelegd om wat bands te laten spelen in Lantaarn. De pre-party ging heel goed en het was heel leuk.”

“ De eigenaar van Lantaarn vroeg me of ik niet vaker klussen voor hem wilde doen. Hartstikke leuk. Na een paar maanden vroeg hij of ik mee wilde werken aan het giga piratenfestijn in het Gelredome, met Jan Smit en zo. Er waren al mega piratenfestijnen in weilanden, maar voor het giga piratenfestijn wilde hij er iemand bij hebben. Er moest fulltime iemand op, anders trek je zoiets niet. Dit was hetzelfde bureau wat Dauwpop doet. Ik heb expertise in metal, dus ik dacht, dat komt dan wel een keer. Zo ben je toch binnen en je doet meteen een productie in het Gelredome. Dat is toch een stadionproductie. Dat is heel goed voor je ontwikkeling. Toen werkte ik ineens fulltime in de muziek. Dat is helemaal te gek.”

“Zwarte Cross heeft een heel groot campingterrein. Om ervoor te zorgen dat mensen hun tentje nog terug kunnen vinden, is dat terrein ingedeeld in wijken. In die wijken lopen campingburgemeesters rond, met t-shirts waar een ambtsketting op gedrukt staat. Aan die mensen kun je 24 uur per dag vragen stellen. Ook bewaren ze een beetje de orde. Dat is echt hartstikke leuk werk. Nu ben ik alleen nog bezig met de programmering van het Metalpodium. Ze vertrouwen me er volledig op dat ik goede bands neerzet. Zo kun je ook echt een goede line-up neerzetten.”

“ Sommige bands willen ze gewoon niet hebben. In Maart ben ik in Austin geweest bij het South by Southwest festival, een soort internationale versie van het Noorderslagfestival. We waren met een aantal mensen en ook Hendrik Jan van de Zwarte Cross en Jovink was daarbij . Metallica speelde daar in een klein zaaltje, zoiets als hier beneden in de Atak maar dan buiten. Natuurlijk wil ‘iedereen’ daarbij zijn. Ik had het geluk dat ik daarbij kon zijn, maar Hendrik Jan moest daar niets van hebben. ‘ Ik ga wel ergens anders een biertje drinken en bandjes kijken’ zei hij. Als ik Metallica voor bij wijze van spreken 100 euro neer kon zetten op de Cross, dan zouden ze dat nog niet willen.“ Dat vind ik heel mooi. Als ze ergens in geloven en het te gek vinden staat het er gewoon, hoe klein ook maar als ze iets helemaal niets vinden komt het er ook niet…hahaha.”

“ Veel nieuwe dingen die je ziet op South by Southwest boek ik niet. Er staan daar vooral bands die misschien groot gaan worden. Je krijgt een idee wat er borrelt. Toch heb ik er een band vandaan gehaald. We stonden te kijken bij een ander bandje toen er ineens iemand aan de zijkant van het podium stond. Die vent had van die blonde getoupeerde haren en een leren broek aan. Hendrik Jan zegt tegen me: ‘Ik ken die man ergens van.” Dat bleek Justin Hawkins te zijn van The Darkness, met zijn nieuwe bandje, Hot Leg. Na het optreden hebben we even met ze staan babbelen, telefoonnummers uitgewisseld en nu staan ze dus op de Cross. “

“Zwarte Cross ook gewoon een goed festival. Mensen moeten daar gewoon heen. De sfeer is zo goed. Het is super ongedwongen, het is geen boerenbiergooifeest zoals de media dat soms neerzetten. Het is gewoon heel leuk, gezellig. Je wordt niet uitgeknepen. Je betaalt normale prijzen voor je drankje, je hoeft niet te betalen voor het parkeren, niet voor het toilet, het is gewoon super vriendelijk en voor elk wat wils. Mensen kunnen kinderen meenemen. Er is een blagenparadijs met een kinderpodium. Er is theater, er zijn stunts, je kunt lekker even chillen ergens. Iedereen kan er naartoe. Ik zeg: Gaan!”

Lees meer: muziek artikelen