Publicatiedatum: 17 juni 2009Volbeat op Pinkpop – Een uur is te kort
Volbeat speelt wederom in Nederland en dan roept voor mij de plicht. Waar Volbeat is ben ik ook. Als fan volg ik deze band al geruim twee jaar, en het is interessant om te veranderingen mee te maken. Toen ik ze in 2007 voor de eerste keer zag stonden er hooguit 50 mensen in de zaal, maar na onder andere in het voorprogramma van Metallica te hebben gespeeld is deze band als kool gegroeid en staan ze zelfs op het hoofd podium van Pinkpop.Met een groot doek op de achtergrond, de versterkers met de Guitar Gangsters & Cadillac Blood print en een fles Jack Daniels is het podium weer versiert in de typische Volbeat stijl. Al vind ik wel dat dit podium misschien toch te groot is voor ze. Enkele fans hebben zich tijdens en na het optreden van de Belgische zanger Milow al voor het podium verzameld om toch redelijk goed zicht te kunnen hebben. Zoals op het tijdschema staat begint Volbeat om 15:20 en komen de klanken van de intro End Of The Road door de boxen.
De vier bandleden betreden het podium en het is tijd om te rocken met het eerste nummer Guitar Gangsters & Cadillac Blood. Het publiek aan de linkerkant is vrij kalm en er is nog weinig actie. Normaal gesproken volgt direct na Guitar Gangsters & Cadillac Blood het nummer Back To Prom maar deze keer slaan ze die over en spelen ze het nummer Halleluja Goat afkomstig van het laatste album.
Halleluja Goat heeft het typische (zoals een vriend van mij het noemt) ‘robbel de bobbel’ ritme wat veel te horen valt op de twee voorgaande cd’s. Het daaropvolgende nummer is Another Day, Another Way wat ook onder de robbel de bobbel categorie valt. Hierna is het tijd voor wat meezing hitjes. Zo kunnen we eerst genieten van het nummer Radio Girl en daarna de favoriet van menig fan; Sad Mans Tongue. Wederom word Sad Mans Tongue opgedragen aan Michael Poulsen’s overleden vader en aan Johnny Cash.
Wie vaak naar een concert van de mannen gaat ziet ook vaak dezelfde crew, maar deze keer moeten we Christian missen. Christian doet de techniek en speelt normaal gesproken de akoestische stukken mee. Dit maal speelt Thomas Bredahl de verschillende akoestische in- en outro’s mee. Na Sad Mans Tongue is het tijd voor het stevige Mr & Mrs Ness wat een onderdeel is van het ‘Danny & Lucy’ verhaal, waarin Lucy er van door gaat met Danny en ze uit eindelijk verongelukken. Hierna volgen nog enkele bekende nummers zoals Pool Of Booze, Gardens Tale en Still Counting, maar ze spelen ook Boken Mand And The Dawn die ze niet vaak spelen. Op deze festivaltoer spelen ze ook een nog titelloos nummer die zeer waarschijnlijk op het nieuwe album komt te staan.
Tussen de nummers door heeft Michael Poulsen het er steeds over dat iedereen dronken en ‘fucked up’ is en moet het publiek minimaal twee keer per nummer HÉ HÉ HÉ schreeuwen, en dat gaat op den duur wel vervelen. Volbeat speelde een gevarieerde en leuke setlist, maar toch miste er naar mijn gevoel een aantal nummers. Maar goed een uur Volbeat vind ik ook veel te kort.
Lees meer: live reviews
