Hatebreed – Geen genade!

Het is de eer aan My City Burning om die belofte alvast waar te maken. Het is al lekker druk, dus over gebrek aan publiek hoefde deze mannen zich geen zorgen te maken. Dat gecombineerd met goede muziek die van tevoren werd gedraaid, gaf al een lekkere sfeer voordat het überhaupt was begonnen. En zoals ik de Melkweg ken, staat ook het geluid weer perfect. Het is en blijft toch een van mijn favoriete zalen, al helemaal qua geluid.

Ondanks dat het overduidelijk is dat de grote meerderheid van de zaal voor slechts één band is gekomen, krijgt My City Burning het toch goed voor elkaar om de zaal los te krijgen. Al vrij snel beginnen de eerste windmillers hun ding te doen, en dat uit al redelijk snel uit in een leuke pit. Ook de band zelf lijkt er duidelijk van te genieten, wat toch altijd mooi is om te zien.

Na ongeveer 40 minuten verlaat My City Burning het podium alweer, en is het aan Backfire! de beurt om de al goed opgewarmde zaal helemaal klaar te stomen. Waar er een redelijk kleine pit bij de vorige band was, hier doet Backfire! het een stuk beter. De pit is inmiddels al behoorlijk aan het groeien, en lijkt per nummer groter te worden. De mannen spelen een hele goede set, en gaan geweldig met het publiek om. Een heerlijke band van Nederlandse bodem en zeker waardig voor een voorprogramma van waarschijnlijk toch wel de grootste hardcore bands van dit moment.

En na even wachten, is dan eindelijk het moment waar iedereen op heeft zitten wachten, Hatebreed komt het podium op. Ze beginnen gelijk al goed, This Is Now is het openingsnummer, en het publiek kan zijn lol niet op. Daarop is ‘Perseverance’ aan de beurt gevolgd door Never Let It Die. De hele avond worden eigenlijk de wat bekendere nummers gespeeld, iets wat ik zelf eigenlijk niet had verwacht. Maar waar je niemand over hoorde klagen. Nummer voor nummer was of een grote pit, of iedereen stond mee te brullen.

Hatebreed speelde zelf ook heerlijk met het publiek, ging er goed op in en had veel contact met de mensen. Iets wat je toch niet zo vaak ziet en Hatebreed toch nog wat specialer maakt. Er wordt wel verrassend weinig van het nieuwe album gespeeld ( Het laatste album was een coveralbum van hun grootste invloeden) wat het publiek volgens mij helemaal niet zo erg vindt. Verder vooral heel van het album Supremacy en Rise Of Brutality. Na van het podium af te gaan, komen ze nog voor drie nummers en was zelfs al even bang dat ik ze niet meer zou horen namelijk, Live For This, I Will Be Heard en Destroy Everything. Vooral bij het allerlaatste nummer is er geen persoon in de hele zaal die stilstaat, iedereen gaat vol mee en geniet met volle teugen.

Het geluid stond de hele avond perfect en de bands zelf speelden ook zeer goed. Er waren maar weinig momenten van storingen, slecht geluid of maar iets in die richting. Het was echt weer even lekker om naar een keihard concert te gaan, waar genade iets volledig overbodigs is.

Lees meer: live reviews