Decadence – Geladen en agressief!

Kitty: ‘Een paar jaar terug had me dat waarschijnlijk gefrustreerd, maar nu ik wat beter begrijp hoe de muziekindustrie in elkaar zit, boeit het me niet meer. Ik volg mijn passie en ik doe wat ik wil en als dat Decadence geen wereldwijde deal oplevert, jammer dan. Ik doe dit toch niet voor het platencontract, ik doe dit omdat ik metal wil spelen. De essentie van Decadence straalt met de underground en dat bevalt me wel.’

‘Zeker niet. Iedereen is anders, maar voor ons werkt dit prima. Decadence is een undergroundband; we hebben altijd alles wat ons vooruit hielp zelf gedaan. Dat is niet hoe we het gepland hadden, maar zo is het uiteindelijk gelopen. Het is ook geen pad dat voor ons gelegd is, het is de optie waarvoor we gekozen hebben om te kunnen blijven groeien.’

‘Recensenten zijn eigenlijk alle kanten op gegaan tot nu toe. Sommigen noemen Chargepoint melodieuzer dan 3rd Stage Of Decay, terwijl anderen het ons meest agressieve en geladen – wat een toepasselijk woord eigenlijk! – album noemen. Ik denk dat dit album sterker is dan alles wat we hiervoor gedaan hebben, omdat de tempo’s hoger zijn, er meer vlijmscherpe melodieën zijn, gecombineerd met vocalen die meer krijs- dan brulgeoriënteerd zijn, en door de zware gitaarmuur, wat weer aangesterkt wordt door de productie. Ik geloof ook dat er wat meer old school-eigenschappen aan dit album zitten. Op onze vorige platen, kon je altijd nummers horen die twee verschillende kanten van Decadence lieten horen; thrash metal en death metal. Hetzelfde hoor je nu ook weer; het is een beetje ons ‘dingetje’ geworden. Er zitten altijd twee kanten aan dingen, Decadence’s gespleten thrash- en deathsound incluis. Discharge is bijvoorbeeld het meer groovy en ritmische thrashgeoriënteerde stuk met krijsvocalen, terwijl Silent Weapon (For A Quiet War) meer de door death metal geïnspireerde ritmes, melancholieke harmonieën en hoge brullen laat horen. We hebben dit keer het idee dat het album een compleet pakket is geworden in die zin, dat alle composities, de productie, het artwork, de teksten en alles op de een of andere manier binnen één kloppend geheel passen. Misschien staat er dit keer geen nummer op dat er echt uitspringt, wat een kritiekpuntje zou kunnen zijn, maar we hebben dit keer wel ons meest complete album tot nu toe gemaakt.’

‘Er is een soort van algemeen thema dat zich door alle nummers van Decadence heen ontwikkelt. Het gaat allemaal om symboliek. De teksten reflecteren dit door allerlei soorten verwijzingen en metaforen. Met andere woorden, de onderwerpen in onze teksten verschijnen in verschillende symbolische vormen. Op Chargepoint is Out Of Ashes bijvoorbeeld gesymboliseerd door de feniks, Point Of No Return door een gokspel en Be Home When I’m Gone door een trein. Er zitten overal in de teksten tekenen van deze aanknopingspunten. De woorden zelf zijn geïnspireerd door verschillende gebeurtenissen, gedachten, ervaringen en zelfs dromen en nachtmerries. Soms worden de teksten zelfs beïnvloed door citaten van schrijvers. Mijn wens zou zijn dat mijn teksten en thema’s gebruikt kunnen worden als een gids en een manier om de wereld, jezelf en verschillende situaties in verschillende perspectieven te zien. Als de teksten je interesseren, kun je er op de ‘Music’-sectie van onze website erg veel over lezen!’

‘De inspiratie voor de artworks komt uit het gevoel dat de teksten op het specifieke album hebben, dus het komt erop neer dat de inspiratie in de teksten zit. Voor Chargepoint had het wat tijd nodig voordat ik op de titel kwam, maar de definitieve albumhoes kwam vrijwel meteen na de titel! Het eerste wat ik voor me zag nadat ik het woord ‘Chargepoint’ voor het eerst hoorde en dacht was precies het soort hoes dat ik later voor het albumheb getekend. Ik las laatst een recensie over Chargepoint waarin de journalist het over de titel had: Wat is een Chargepoint? Het impliceert iets levendigs, iets groots, iets agressiefs! Die beschrijving vind ik erg passend en is precies wat ik in gedachten had toen ik de naam bedacht. Ik denk ook dat het goed bij de muziek past. Wat de specifieke werkmethode van het maken van artworks betreft; ik teken altijd eerst een schets in zwart-wit, die scan ik dan mijn computer in en uiteindelijk kleur ik het in met Photoshop. Voor het artwork van Chargepoint heb ik de teksten ook handgeschreven en ingescand. Ik kan jullie de eerste schets voor de Chargepoint-hoes sturen als jullie interesse hebben.’

‘Nou, de muziek is het belangrijkste en dat zal het ook altijd blijven. Dat is waar het om gaat. De artworks, teksten en zelfs de vocalen zie ik, zoals jij zegt, als een extensie. Die dingen zijn gewoon een bonus op waar het echt om gaat, haha!’

‘Beide, denk ik! Als we in onze eigen studio werken kunnen we echt de diepte in gaan met wat we echt willen. En we hebben de vrijheid om het zoveel te veranderen en aan te passen als we zelf willen, totdat het helemaal naar onze zin is. Dat kan natuurlijk ook een nadeel zijn, want niets is perfect. Dat hebben we geheel in eigen hand. Het is moeilijk om uiteindelijk helemaal tevreden te zijn en we besluiten altijd zonder genade wanneer we daadwerkelijk klaar zijn!’

‘Goede vraag! Daar heb ik eigenlijk nog nooit over nagedacht! Ik heb net tien dagen in Japan gehad en ik had het er heel erg druk, om het zacht uit te drukken. Het geheel was een enorm avontuur! Ik heb het gevoel dat deze promotietrip heel belangrijk was, net als het ontmoeten van onze fans en zakenpartners daar. Decadence heeft een significante markt in Japan en ik kijk ernaar uit om de ontwikkelingen daarin te volgen. Dus kort en eerlijk: Japan zou wel eens de toekomst van Decadence kunnen zijn.’

‘Als ik deze vraag uit andere landen krijg, antwoord ik meestal met de wens snel terug te komen, maar als het om Nederland gaat, is het op de een of andere manier een ander verhaal. We voelen ons hier altijd heel erg welkom en we hebben altijd heel erg genoten van de goede concerten, het feit dat alles goed geregeld is en alles wat erbij komt kijken. Dus dit keer zal ik niet alleen met een wens antwoorden; ik weet zeker dat Decadence terug komt naar Nederland! Het schema voor onze komende optredens is echter nog niet compleet, dus de beste manier om op de hoogte te blijven van nieuws en komende evenementen is via onze website. Simpel gezegd, we gaan naar waar promotors, organisatoren en zelfs de fans ons hebben willen. Decadence werkt zonder boekingsagentschap, dus om bezig te blijven, regel ik liever onze optredens waar en wanneer we gevraagd worden dan dat ik hard nadenk over strategieën voor een meer gestructureerde tour.’

‘Het eerste wat een nieuwe luisteraar zich waarschijnlijk afvraagt is: Wat voor muziek speelt Decadence? Dan hoor je ‘melodieuze thrash metal’ en denk je: Melodieus, oh ja, van dat Gothenburg-spul, nah, daar heb ik het wel mee gehad, daar is er al te veel van, te veel bands met een frontvrouw de laatste tijd. Wat ik zou zeggen is: de nieuwe generatie thrash. We spelen met de intensiteit, de ritmes en het tempo van de klassieke thrash, maar voegen daar een gevoel voor melodieuze kunst en technisch hoogstaand spel aan toe. Hoe je het ook wilt noemen, het gaat om de muziek en niet om het etiket dat je erop wilt plakken. Feit is dat we een mengvorm spelen, een brug waarop thrash en melodieuze death metal elkaar ontmoeten. Ik omschrijf dit genre als thrash metal met het zware van melodieuze death metal, gekarakteriseerd door extreme vrouwenvocalen, zowel grunts als gerichte, rauwe thrash metalkrijsen; er zijn hier geen cleane engeltjes. De combinatie van deze aspecten, samen met de nieuwe benadering van thrash metal geeft ons het specifieke geluid dat Decadence definieert. Verder is het aan jou!’

Lees meer: interviews