Publicatiedatum: 19 juni 2009Als onderwerp heb ik gekozen voor een kerkhof in de herfst. De blaadjes zijn van de bomen gevallen, de grond spat open met de ondode. Freddy worstelt zich er uit en de gezichten in veelvoud komen tot leven om één geheel te worden. De hals heeft een bewerking dat zich uiteindelijk tot vuur zal uiten. Tribellijnen die dansen op de helse muziek, die dit instrument voortbrengt. Het vuur danst net zo hard mee op de melodie van de Horror koning.
Hieronder zie je de gitaarhals zonder snaren. Ik heb de kam verwijderd en daarvoor in de plaats een botje uit giethars gegoten en deze ben ik op dit moment passend aan het maken. Verder heb ik ook de inkepingen gemaakt waar naderhand de snaren doorheen lopen. De gitaar is gefreesd zodat er een uitsparing in zit waar het schedelverhaal in kan worden gemonteerd. Ik ben op zoek naar de juiste balans en compositie voor mijn werkstuk. Na 20x alles verplaatst te hebben, heb ik de juiste positie gevonden voor het geheel (We zijn een paar uur verder). Ik werk zonder tekening en puur op gevoel. Alle onderdeeltjes zijn vooraf afgegoten en als ik tekort kom, maak ik er zelf nieuwe bij om een sluitend geheel te krijgen.
Het geheel krijgt al vorm. Ik ben nu met twee dingen tegelijk bezig, alles met klei vastzetten en vorm geven. Als ik met de klei niet verder kan vanwege de droogtijd ga ik een grove Tribel op de hals aanbrengen. Zodra deze klaar is kan ik weer verder met de klei aanbrengen. De boomblaadjes zijn één voor één met de hand gemaakt en op de gitaar gemonteerd. Pff, wat een werk! Daarnaast komt er ook nog een portie bloed bij, die ik tussen de blaadjes door heb verwerkt met hier en daar wat ongedierte.
Het is nog niet sluitend, maar je kunt goed zien dat het steeds meer een geheel wordt. De afwerking wordt voortgezet en de klei staat uit te harden zodat er de volgende dag weer een deel kan worden afgewerkt.
De vonk van het vuur slaat over in de hals met als uitgangspunt vlammen op de kop van de hals. Door er een geel/oranje gloed van te maken op de rode tribellijn komt er meer diepte in en gaat het rood meer naar de achtergrond. Het is een langdurige proces voordat het er allemaal op staat. Geduld is dan wel gewenst en ook de stemming waarin ik ben. Als ik gestrest ben gaat dit werk erg lekker en word ik vanzelf rustig. De lijnen vloeien beter in elkaar over.
De vonk is over geslagen naar de kop van de hals en er ontstond vuur uit mijn penseel, hahaha. De eerste opzet is daar en naderhand zal ik hier en daar de vlammen met een zwarte steunlijn gaan accentueren.

Hieronder kan je goed het effect zien wat ik wilde bereiken op de hals. Na de eerste laklaag komen de kleuren beter tot hun recht. Ook de eerste aanzet tot de scullrand staat gedeeltelijk al in kleur. Het moet een herfstdag worden en de blaadjes zijn van de takken gewaaid. Naderhand heb ik toch iets meer bruin en oranje toegevoegd op het geheel.
Ik heb getracht om dit moment vast te leggen in mijn artwork. Het moment van de worsteling! Uit het kerkhof komen de ondoden boven uit het zand en Freddy Krueger is op zoek naar zichzelf om met de vele gezichten die hij heeft één te worden. Er zitten zeven gezichten verborgen in het geheel, die op dit moment opzoek zijn naar de samensmelting tot één geheel. Zoals je kan zien heb ik op de tweede laklaag op de hals wonderen verricht en is de beschildering veilig gesteld voor het helse snarenfestival wat deze gitaar gaat voortbrengen.
De kop en de hals zijn zo goed als klaar hieronder, maar ik ga nog een kleine aanpassing toepassen en uiteraard opnieuw een laklaag aan brengen.

In grote lijnen is de gitaar nu klaar, nog wat kleine aanpassingen hier en daar en verder spreken de foto’s voor zich, details, details. Ook de snaren moeten nog op de gitaar, maar ik wacht tot het laatste moment totdat de laklaag goed is uitgehard, want het zou zonde zijn als er beschadigingen zouden optreden.
Na ruim 200 km rijden en een wachttijd van 30 minuten bij de kassa van de conventie, konden we eindelijk naar binnen en gingen we direct op zoek naar Robert Englund, alwaar al was begonnen met zijn signeersessie in de grote zaal. Veel fans stonden in de rij om een kort moment met hun filmheld te spreken en eventueel iets te laten signeren. We sloten aan in de rij en stapvoets kwamen we bij Robert Englund. Er stond een lange rij tafels waar diverse filmacteurs hun fans op hun wenken bedienden, zoals de acteur naast Robert, Lance Henriksen uit de film Aliens.
Langzaam maar zeker waren wij de tafel genaderd en ik gaf Robert een hand. Hij herkende mij nog uit het verleden van een andere conventie en was toen ook al zwaar onder de indruk van mijn werk.
Met glimmende oogjes keek hij naar de gitaartas in de hoop daar iets speciaals aan te treffen. Robert werd stil toen hij de gitaar zag en liet door één van de medewerkers foto’s maken voor het thuisfront, wat niet eenvoudig bleek, want de goede man is nogal bewegelijk.
Verry nice piece of art, zegt hij tegen mij. Ook Lance Henriksen (Aliens) kwam van zijn stoel af om mijn werkstuk te bewonderen en ook hij was razend enthousiast. Robert begon de smaak te pakken te krijgen, werd helemaal wild en begon zijn acteertalent te laten zien door in de huid te kruipen van Freddy Krueger. Grote ogen en schreeuwend vanachter zijn tafel, tong uit de mond schreeuwde hij; TOTALY WILD !......YEEEEE !! YEE>>>>>>>
Veel mensen om mij heen kwamen toegestroomd om te kijken wat er nu eigenlijk gaande was en Robert ging gewoon door. De rij achter mij werd alleen maar langer en langer, hahaha. Mijn dag kon niet meer stuk, zoveel erkenning voor mijn artwork, wow! Kort daarna werd hij weer rustig en begon vol bewondering de gitaar te bekijken en legde ik hem uit wat ik uitgebeeld had. ‘The Evolution Of Freddy’. Hij vroeg mij of ik ook de gitaar gesigneerd wilde hebben, waarop ik uiteraard ja tegen zei.
Ik had voor Robert ook nog een klein cadeautje mee gebracht, een cd met werkfoto’s hoe ik de gitaar gemaakt had en daar was hij heel blij mee.

Lees meer: gear artikelen
